یک شعر

من مفعول با واسطه ام

مشتقی از XوYدر لحظه ارگاسم

تابعی همانی

روی سطح بازیگوش اب

درخت شکل دیگر من است

وقتی سبز می شوم

وبرف

ترجمه ی کم کم من است

وقتی که سرد می شوم وسپید

تفاوت من باتو

در بهم ریختگی واژه هاست

و سرانجام

زمین از ان من است

زمان از ان من است

با من مجادله کن اگر واژه از ان توست

شبی در سفره ی ما گوشت عقاب بود

شبی دیگر

اویشن وحشی

شیر بز را هم چشیده ام

هسته ی میوه ها را بلعیده ام

نشخوار زنبور را از کندو دزدیده ام

از تو که پنهان نیست

من خوردهام

این تهوع شیرین را

تو را هم بلعیده ام

به همراه تمام فرزند خوانده هایت

تشریحم کنی

من مفعول با واسطه ام

فراتر از

X

بی حد تر از

Y

نتیجه ای مجهول

تحریکم کنی

شاعری هستم

صاحب زمین

صاحب زمان

با هزار احتمال شیطانی

من هم می زایم

بی انکه همبستر شوم

و شیطان مترادف من است

...

اه که چقدر مقدس شده ای

در لحظه های دور از من

که نامت را به خودی نوشتن

انگشت غم را سنگ می کند

همانجایی که هستی بمان

تو از دور بزرگی

برخلاف خورشید

برعکس ستاره

و من تو را از نزدیک خواهم زایید

فکر سوره ای باش

که لم یلد و لم یولد نداشته باشد